قعقع - 20 / 3 اين كلمه بدين‌صورت در كتب لغت عربيى كه نگارنده را بدان دسترس بود يافته نشد ، شايد بتوان احتمال داد كه شاعر خود « قعقعه » يا « قعقاع » ( - مصدر ) يا « قعقاع » ( - اسم مصدر : بانگ و آواز سلاح . از « الصّراح - من الصّحاح » و « مقدّمة الأدب » و « محيط المحيط » ) را براى استقامت وزن به « قعقع » بدل كرده بوده است ، و نيز محتملست در اصل بيت « . . . قعقعهء كوپال . . . » ( به اضافهء « قعقعه » به « كوپال » ) بوده است و نسّاخ كم سواد بىدقّت چنين تصرّفى در بيت كرده بوده‌اند . قعقعه - 40 / 5 رك : « قعقع » . قلال - 65 / 11 و قلل جمع قلّة : سر كوه و بالاى هر چيز . از « الصّراح من الصّحاح » و « محيط المحيط » . قلتبان - 85 / 7 ديّوث و بىحميّت . از « برهان م » ، زن به مزد . خفاجى در « شفاء الغليل » ص 213 « قلتبان » را صورت عاميانهء « قرطبان » مىداند ، و فيّومى در « المصباح المنير » از قول ازهرى ( أبو منصور محمّد بن أحمد ، 282 - 370 ه ) مؤلّف « تهذيب اللّغة » آورده است : « و امّا القرطبان الّذى تقوله العامّة للّذى لا غيرة له فهو مغيّر عن وجهه ، قال الاصمعى : اصله كلتبان من الكلب و هو القيادة و التّاء و النّون زائدتان ، قال و هذه